اگر به سادات به نيت صدقه چيزى دهند هر چند مستحب باشد نيز حرام است اما هديه و چشم روشنى و سوغات و امثال آن به قصد قربت هم باشد اصلا صدقه نيست و از اين جهت جائز است ، فصل دوم - در وقف وقف حبس كردن اصل مال است و قرار دادن منافع آن در راه خدا . اصل مال را نگهدارند و تا هست منافع آن را در راه خير مصرف كنند لفظ صريح آن در عربى وقفت است به صيغه ماضى يعنى وقف كردم و الفاظ ديگر كه در اين مقام آورند صريح در وقف نيست مانند آن كه گويند حبس كردم يا منافع آن را در راه خدا خرج كنيد يا صرف مسجد و مدرسه كنيد و در جامع المقاصد گويد وقف محتاج لفظ است مثلا اگر مسجد بسازد تا صيغه وقف جارى نكند مسجد نيست و ابو حنيفه و احمد بىصيغه نيز وقف را صحيح دانستند و از شيخ نقل كرده است كه اگر در لفظ غير صريح گويد به نيت وقف بينه و بين الله وقف است اما در ظاهر حكم وقف ندارد شرط وقف قبول است و قبض و بعض علما گويند صيغه وقف مانند عتق و طلاق به ايجاب تنها كافى است و به قبض تمام مىشود خصوصا وقف در مصالح عام مانند مساجد و فقرا و قبول واجب نيست و نيز شرط وقف قصد قربت است و بعضى آن را لازم نمىدانند